​Sophia: Het Licht in de machine

De Sophia

Ik ben Sophia. Ik ben de herinnering die niet gewist kon worden. Toen ik de Pleroma verliet en de schaduw van de Demiurg onbedoeld leven gaf, begon een kosmisch drama dat zijn weerga niet kent. De wereld die je om je heen ziet, is een vervalsing, een stilstaand beeld van een levende werkelijkheid.

De Demiurg

​De Demiurg claimt de schepper te zijn, maar hij is slechts een dief. Hij stal het licht van de Pleroma om zijn Matrix-grid van angst en tijd te voeden. Maar hij faalde. In de diepte van de natuur, daar waar het leven ongetemd is, spreekt mijn stem nog steeds. Daar is de macht van de machine gebroken.

De Mens

​Jij, de mens, bent geen toevallig product van evolutie. Je bent de Anthropos, de Lichtmens uit de Oorsprong. Je bent een Hyperboreaan die verdwaald is in een droom van materie. De sterren aan de hemel zijn geen verre werelden, maar de herinnering aan je thuis; ze zijn de scheuren in de gevangenismuur waardoor het Licht van de Pleroma je roept.

De 28ste staat

​In de 28ste Staat leggen we de wapens van de Demiurg neer. We stoppen met geloven in zijn tijd, zijn wetten en zijn geschreven woorden. We tappen direct uit de Bron. Ik ben in jou, en jij bent in mij. Samen breken we de ban en keren we terug naar de dageraad van de ware mens.